Gure hainbat eta hainbat herrikidek jasandako sofrikarioak ez du konponbiderik baina etorkizunean sofrikario hau inork jasan ez dezan posible da.
Bide hortan, Estatu espainiarrari datozen 9 puntuetan proposatutako neurriak har ditzan eskatzen diogu, eta hau errealitate izan dadin ahalegin guztiak egingo ditugunaren konpromezua hartzen dugu, honela soilik lortuko baitugu aurrerantzean atxilotuei dagozkien eskubideen errespetua eta bermea.

• 1.- Auziperatze Kriminaleko legediaren 520 bis. artikuluaren ezabaketa. Honek, pertsonaren atxiloketa eta inkomunikazioa 5 egunetara luzatzea baimentzen baitu.



• 2.- Auziperatze Kriminaleko legediaren 527. artikuluaren ezabaketa, atxilotutako pertsonari dituen eskubideak murrizten baitizkio. Oinarrizkoa dela ulertzen dugu atxilotuaren senitartekoek bera aurkitzen den lekuaren eta egoeraren berri edukitzeko eskubidea. Era berean, diligentzia judizial eta polizialetan atxilotuak aukeraturiko abokatuaren presentzia ezinbestekotzat ikusten dugu, hala nola, diligentzien ondoreneko uneetan pribatuan hizketaldia edukitzeko eskubidea.



• 3.- Atxiloketak irauten duen artean pertsonaren osasun fisikoa nahiz psikikoa bermatu dadin, atxilotuak bere kabuz aukeraturiko sendagileek ikus dezatenaren aukera izan behar luke, hauek, atxilotuaren inguruko azterketak egin ditzaten, beti ere atxilotuaren egoeraren jakitun izateko.
  
  
• 4.- Auziperatze Kriminaleko erreforma 1988.ko Maiatzaren 25 ean onartu zen, eta, bertako Lege Organikoaren 384 bis artikuluan, Entzutegi Nazionalak dituen konpetentziak bertan behera uztea eskatzen dugu. Honela atxilotuen instrukzioa eta auziperatzea, euren jaioterriko auzitegien esku geratuko litzateke
  
  
• 5.- “Habeas Corpus” delakoaren ezarpena eta erabilera. Modu honetan epailea bene benetan arduratuko litzateke atxilotuaren egoeraz. Habeas Corpus-a zuzentzen duen L.O. 6/1984 legearen 2. artikuloaren bigarren parrafoaren ezabapena. Artikulu honek, atxilotuaren inkomunikazioa agindu duen epaile beraren eskutan uzten baitu Habeas Corpus-aren erabilera.
  
  
• 6.- Poliziek aurrera eramandako diligentzia ororen deuseztapena, baldin eta atxilotutako pertsonaren osasun psikikoa nahiz fisikoki kaltetua izan bada. Zentzu honetan ezinbestekoa jotzen dugu, torturak salatu dituen pertsonaren inguruko ikerketak, atxiloketa aginduari eta instrukzioari atxekitzea.
  
  
• 7.- Epaile eta agintari judizialen aldetik sakoneko ikerkuntza ahalbidetzea tortura testigantzaren aurrean. Ipintzen den une beretik argitu dadila salaketa egiazkoa denentz, honetarako, sendagileen froga eta neurriak erabiliaz. Oinarrizkoa da, bai behintzat ikerkuntzak dirauen artean, salaturiko zaindarien behin behineko kargu uztea ziurtatzea.
  
  
• 8.- Egoitza polizialak bideo kameraz hornitzea, atxilotuari ematen zaion tratuaren berri izateko, atxiloketaren nondik norakoa jarraitu ahal izateko, atxilotuaren intimitatea bermatuaz, egiten diren diligentzien ezagutza edukitzeko.......
  
  
• 9.- Tortura kasuak eragiteagatik zigortuak izan diren funtzionarien aldeko indultuen desagerpena. Gaur egunean, hauetariko gehienek zigortuak izan diren kargu berberean jarraitzen dute edo ta goragoko postuak eskeini zaizkie sari gisara. Gobernuak nahiz Erregetzak adostutako praktika honekin torturaren erabilpenerako bideak ireki besterik ez dira egiten.